فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
قیام های شیعه و عقیده مهدویت
شبهه 112
از جمله کسانی که گفته شده مهدی هستند و آنها ادعایی نداشته‏اند، کسانی هستند که نوبختی در کتاب فرق الشیعه ذکر کرده است: - علی بن ابی طالب. - محمد بن علی بن ابی طالب و پیروانش (کیسانیه). - جعفر صادق (ناووسیه). - اسماعیل بن جعفر و پیروانش (اسماعیلیه). - موسی بن جعفر و پیروانش (واقفیه). - محمد بن علی هادی. - حسن عسکری. - مهدی قائم غیر معین بسیاری از بزرگان شیعه از این مهدی غافل بودند؛ از جمله: عمار ساباطی، جمیل بن دراج، ابان بن تغلب، هشا م بن حکم، عبدالله بن ابی یعفور، هشام بن سالم جوالیقی و محمد بن نعمان احول (مؤمن طاق). تمامی اینها با عبدالله افطح بن جعفر صادق بیعت کردند که از نسل مهدی نبود؛ پس منصوص بودن امامت آنها کجاست!؟

از جمله کسانی که گفته شده مهدی هستند و آنها ادعایی نداشتهاند، کسانی هستند که نوبختی در کتاب فرق الشیعه ذکر کرده است:
- علی بن ابی طالب.
- محمد بن علی بن ابی طالب و پیروانش (کیسانیه).
- جعفر صادق (ناووسیه).
- اسماعیل بن جعفر و پیروانش (اسماعیلیه).
- موسی بن جعفر و پیروانش (واقفیه).
- محمد بن علی هادی.
- حسن عسکری.
- مهدی قائم غیر معین (نگا: نوبختی، فرق الشيعة، ص 22، 27، 67، 68، 79، 91، 95، 108).
بسیاری از بزرگان شیعه از این مهدی غافل بودند؛ از جمله: عمار ساباطی، جمیل بن دراج، ابان بن تغلب، هشا م بن حکم، عبدالله بن ابی یعفور، هشام بن سالم جوالیقی و محمد بن نعمان احول (مؤمن طاق). تمامی اینها با عبدالله افطح بن جعفر صادق بیعت کردند که از نسل مهدی نبود؛ پس منصوص بودن امامت آنها کجاست!؟ [ر.ک: همان، ص 121-119]

پاسخ:

ائمه اطهار ادعای مهدی بودن را نداشتند

اشکال کننده خود اعتراف می‌کند که امامان و شخصیت های یاد شده به هیچ عنوان ادعای مهدی بودن نداشتند و اگر عده‌ای از روی انحراف در اندیشه، دربارۀ ایشان غلو کرده و یا آنها را مهدی نامیده‌اند حسابشان از حساب پیروان راستین ائمه اطهار، یعنی شیعیان دوازده امامی جداست.
در بحث های قبلی روشن شد که شمردن افرادی چون جمیل بن دراج، ابان بن تغلب، هشام بن حکم، عبدالله بن ابی یعفور، هشام بن سالم جوالیقی و محمد بن نعمان احول (مؤمن طاق) جزء کسانی که به امامت عبد‌الله افطح فرزند امام صادق قائل شدند، انکار حقیقت روشن تاریخ است؛ چون اینها همگی از بزرگان اصحاب امامان در دوره خود بودند و انحرافی از خط ائمه اطهار نداشتند. آنان به هیچ وجه از فطحیه نیستند و چنین نسبتی، دروغ محض است. ابان بن تغلب و عبدالله بن ابی یعفور از اصحاب امام صادق (ع) بودند که در زمان آن امام از دنیا رفتند و اما دیگر بزرگان یاد شده از اصحاب امام صادق (ع) و امام موسی کاظم (ع) بودند. بنابراین نسبت فطحی بودن به ایشان، اصلاً صحیح نیست.[1]

[1]امام مهدي حقيقتي تابناک، مرتضی ترابي، ص 292.