فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
دلائل وجود امام مهدی عجل الله تعالی فرجه
شبهه 38
پس گفته می‎شود که: وقتی که شما بیشتر از هزار سال جایز می‎دانید که امت بدون معصوم باشد، دلیل خود را (لطف) نقض می‎کنید.

پس گفته میشود که: وقتی که شما بیشتر از هزار سال جایز میدانید که امت بدون معصوم باشد، دلیل خود را (لطف) نقض میکنید. [ر.ک: همان، ص 61]

پاسخ:

ما به هیچ وجه جایز نمی‌دانیم امت حتی برای یک روز بدون معصوم باقی بماند؛ چه مردم او را به امامت قبول کنند و چه قبول نکنند؛ چه از او پیروی کنند و چه پیروی نکنند؛ خواه امام حاضر باشد خواه از دید مردم پنهان باشد. امام می‌تواند به جهت مصالحی در حال غیبت باشد، و لطف به وسیله او در حال غیبت جاری شود. امام علی (ع) فرمود:
زمین، از حجتی که برای خدا قیام کند، خالی نمیماند، یا آشکارا و یا پنهان، تا اینکه حجتهای خدا و نشانههای روشن او، باطل نگردد.[129]
نظیر این سخن از دیگر امامان اهلبیت (ع ه) نیز به صورت متواتر نقل شده است.[130]
حافظ ابن حجر عسقلانی پس از نقل احادیثی حاکی از نزول حضرت عیسی (ع) به زمین هنگام ظهور حضرت مهدی (عج) و اقتدای او به آن حضرت می‌نویسد:
اینکه عیسی (ع) در آخر الزمان و نزدیک قیامت، به مردی از این امت اقتدا می‌کند و پشت سر او نماز می‌‌خواند، دلیل بر نظریه صحیح در میان دانشمندان اسلامی است که: زمین هرگز از وجود حجت که با دلایل و براهین آشکار، برای خدا قیام می‌کند، خالی نمی‌ماند.[131]
اما چگونگی انجام و تحقق لطف الهی در زمان غیبت در پاسخ به شبهه‌های قبلی بیان شد.[132] [133]

[128]. حديث ثقلین از نظر سند متواتر است و با طرق متعدد - البته با تفاوت مختصر در عبارت و لفظ - در منابع معتبر نقل شده است. براي بررسي بيشتر به کتب تاليف شده در اين زمينه چون کتاب شريف عبقات الانوار اثر علامه مير حامد حسين و همچنين کتاب احقاق الحق تحقيق شده زير نظر علامه مرعشي نجفي و کتاب حديث الثقلين از انتشارات مدرسه امام باقر علیه السلام و جزوۀ حديث الثقلين منتشره توسط دار التقريب بين المذاهب الاسلاميه در مصر مراجعه نماييد.
به عنوان نمونه به برخي از منابع اين حديث اشاره مي نماييم:  صحيح الترمذي، ج 5 ص 328 ح 3874 ؛ جامع الأصول، ابن اثير ج 1 ص 187 ح 65 ؛ الصواعق المحرقة، ص 147 و 226؛ طبراني،  المعجم الصغير، ج 1، ص 135؛ مسند حنبل، ج 3، ص 17 و 26؛ مستدرك الحاكم، ج 3، ص 109 و 148 و 533 ؛ هيثمى، مجمع الزوائد، ج 9، ص 162؛ طبراني، المعجم الكبير، ج 3، ص 65 ؛ متقي هندي،  كنز العمال، ج 1، ص 172 و از مصادر شیعه: اصول كافي ج 2، ص 414 و شيخ صدوق، كمال الدين وتمام النعمة، ص ‌234؛ شيخ صدوق،  الخصال، ص 65، مى‏توان نام برد. 
هیثمی رجال این حدیث را موثق دانسته و حافظ سهمودی گفته است که این حدیث را بیش بیست نفر از صحابه نقل کرده اند. و گفته است که از این حدیث فهمیده مى‏شود در میان اهل بیت تا روز قیامت همواره کسانی وجود دارد که اهلیت دارند که به آنها تمسک شود، چنان‌که قرآن کریم هم این گونه است. (ر.ک: فيض القدير، ج 3، ص 15) و عبارت ابن حجر مکی در الصواعق نیز شبیه همین است. ر.ک: الصواعق المحرقة، ص 232.
[129]. نهج البلاغه، صبحی صالح، ص497، كلام147.
[130]. کلینی احادیث را که دلالت دارند که زمین هیچگاه از حجت خالی نمى‏ماند را در بابی جمع کرده است. ر.ک: الكافي، ج 1، ص 180 – 178.
[131]. فتح الباري بشرح البخاري، دار المعرفة، بیروت، ج 6 ، ص 494.
[132]. نگاه کنید به پاسخ شبهه 11 و 110.
[133]امام مهدي حقيقتي تابناک، مرتضی ترابي، ص 134.