خداوند تمام پیامبران را برای چنین هدفی برانگیخته است، چنان‌که می‌فرماید:

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمْ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ .... «¹»

«ما پیامبران را با دلایل همراه با کتاب برانگیختیم تا مردم، عدالت را بر پا دارند.»

اکنون پرسش این است که آیا این هدف عملی شد و همه پیامبران الهی جور و ستم را از جهان برچیدند؟ شما درباره پیامبران چه پاسخی دارید، پاسخ ما درباره نصب امام معصوم نیز همان است.

هدف از نصب امام معصوم از جانب خدا، در مقابل مکتب دیگر، که گزینش امام غیر معصوم از طرف خدا امام علاوه بر گسترش عدالت، همه وظایف پیامبر را، جز پذیرش وحی، ادامه دهد؛ یعنی حکم حوادث نوظهور را بیان کند. شبهات معاندان را برطرف سازد و در حدّ امکان، احکام نورانی الهی را اجرا نماید. در هر حال، نصب امام از جانب خداوند، حجت را بر تمام مردم تمام می‌کند و جای عذری بر کسی باقی نمی‌گذارد.

امیر مؤمنان علی‌بن ابی‌طالب علیه السلام روزی که بر اریکه حاکمیت نشست به تمام این وظایف و دستورات عمل کرد.

در پایان یادآور می‌شویم کدام یک از این دو طرح می‌تواند امت را به کمال برساند؟

1. نصب امام معصوم از جانب پروردگار، به وسیله پیامبران، که از خطا و گناه و زر اندوزی و قبیله‌گرایی منزّه و پاک باشد؟

2. گزینش یکی از افراد عادی برای چنین منصب مهم که هیچ گونه تضمینی برای عدم لغزش او وجود ندارد. «²»