این نیز از افتراهای بی سند است که در حق شیعه گفته‌اند. ظاهراً شیعه را با «مرجئه» یکی گرفته‌اند! این مرجئه هستند که می‌گویند: ایمان برای نجات کافی است، هر چند همراه با عمل نباشد. شیعه درست نقطه مقابل آن‌ها است. نه تنها ایمان در نجات انسان کافی نیست، بلکه حبّ انبیا و اولیا و هر نوع تظاهر به محبّت آن‌ها، درصورتی مفید است که همراه با عمل باشد و شعار آنان این است: ... إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ.

امام باقر علیه السلام به یکی از پیروان و شیعیان خود می‌گوید:

«یَا جَابِرُ أَ یَکْتَفِی مَنِ انْتَحَلَ التَّشَیُّعَ أَنْ یَقُولَ بِحُبِّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَوَ اللَّهِ مَا شِیعَتُنَا إِلَّا مَنِ اتَّقَی اللَّهَ وَ أَطَاعَهُ ...». «¹»

«ای جابر، آیا کافی است که کسی خود را شیعه بداند و ما اهل بیت را دوست بدارد؟! به خدا سوگند شیعیان ما کسانی هستند که از گناهان بپرهیزند و از خدا اطاعت کنند و نشانه‌های شیعه همان فروتنی و ترس از خدا و پیوسته به یاد خدا بودن و نماز و روزه و نیکوکاری است ....»

این نمونه‌ای است از روایات مورد بحث. ده‌ها نمونه دیگر نیز از ائمه علیهم السلام در این موضوع وارد شده است. اگر به فرض روایتی بر خلاف این آمده باشد، چون مخالف قرآن و روایتِ قطعی است، نباید مورد توجه قرار گیرد و یا باید در پرتو روایتصحیح تفسیر شود.

اکنون به عنوان جوانی شیعی از طراح پرسش می‌خواهم فردی را نشان دهد که به خاطر این نوع روایات گناه کرده است!

مگر شما از پیامبر خداصلی الله علیه و آله نقل نمی‌کنید که درباره اهل بدر فرمود:

«اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ أَوْجَبْتُ لَکُمُ الْجَنَّةَ».

«هر کاری خواستید، انجام دهید، بهشت را بر شما واجب کرده‌ام.» «²» شما سلفی‌ها با تربیت تروریست‌ها، تمام محرّمات الهی را زیر پا می‌گذارید، نه به خون پیر و جوان و کودک احترام می‌گذارید و نه به اموال مسلمانان و نه به عرض زنان آنان، همه مسلمانان جز مشتی پیروان محمدبن عبدالوهاب از نظر شما مشرک و مرتد هستند که باید آن‌ها را از دم تیغ گذراند و اموالشان را غارت و زنانشان را اسیر کرد و مردانشان را کشت؟! کدام یک از این دو فرقه نسبت به محرمات الهی جری‌ترند؟ «³»