دسترسی سریع به مقاله
از عجایب شیعه این است که اگر مسأله‌ای دارای دو قول باشد که گوینده یکی معلوم و قول دیگر نامعلوم است، به آن قول که گوینده‌اش نامعلوم است عمل می‌کند، چه دلیلی بر آن دارند؟
از عجایب شیعه این است که اگر مسأله‌ای دارای دو قول باشد که گوینده یکی معلوم و قول دیگر نامعلوم است، به آن قول که گوینده‌اش نامعلوم است عمل می‌کند، چه دلیلی بر آن دارند؟
پاسخ
اوّلًا: سؤال کننده در اثر بی اطلاعی از معارف شیعه، نتوانسته است سؤال خود را درست مطرح کند. هرگز چنین نبوده که اگر در مسأله‌ای دو قول باشد، به قول ناشناخته عمل کنند نه به قول شناخته شده. چنن مسأله‌ای در فقه شیعه مطرح نیست.
آنچه واقعیت دارد این است که اگر علمای شیعه در مسأله‌ای اتفاق کنند، این اتفاق کشف از قول معصوم می‌کند، ولی برخی گفته‌اند که اگر فردی با اجماع مخالفت کند اگر شناخته شده باشد ضرری به اجماع نمی‌زند و اگر آن عالم ناشناخته باشد، به اجماع ضرر می‌زند، یعنی از حجیت می‌اندازد؛ زیرا احتمال دارد که آن فرد ناشناخته، امام معصوم بوده که بهصورت ناشناخته اجماع را نقض کرده است. این نظری است از برخی علمای شیعه.
البته برخی دیگر از علمای شیعه، به نام شیخ حر عاملی با آن مخالفت کرده و آن راصحیح ندانسته، در حقیقت گوینده و انتقاد کننده، هر دو شیعه هستند. اختلاف میان دو عالم چندان مهم نیست. شما کتاب «الفقه علی المذاهب الاربعه» را مطالعه کنید، سراسر آن کتاب اختلاف میان علمای چهار مذهب است. «1»
1- پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 341