مشکلات و اختلاف‌هایی که میان ابواب صورت گرفت، به علت مالي و مادی بود. محمد بن علی بن بلال وکیل عثمان عمری بود، سپس باب بودن محمد پسرش را انکار کرد و از اموالی که نزد او بود تأثیر گرفت تا جایی که او را لعن کرد و از او تبّری جست (طوسی، الغیبة، 397-414). پس این مرد چگونه روزگاری نزد مهدی مورد اعتماد بوده است؟ مهدی‏ای که طبق اعتقاد آنها غیب می‏دانست. بدون شک آنها برای جمع‎آوری اموال به اسم امام مهدی این کار را انجام می‏دادند و همچنان که گفته می‏شود: هر کدام آتش را به طرف خود می‏کشیدند!