معظم له ظهر سه شنبه در سخنراني تفسير قرآن كريم در مدرسه علميه حجتيه قم گفت: حضرت ابراهيم (ع) الگوي تمام و كمال است و آن حضرت آنقدر صفت برجسته دارد كه قرآن 15 صفت براي وي نقل مي‌كند.
ايشان با اشاره به آيه چهار سوره ممتحنه گفت: آيا كسي كه داراي صفات برجسته است و اقوال و كارهايش الگو است، مي‌تواند كار خطا انجام دهد، پس اين آيه قصد مزمت حضرت ابراهيم (ع) را ندارد. اين مرجع تقليد خاطر نشان كرد: اگر در آيه 114 سوره توبه دقت شود، اين آيه مي‌گويد كه اگر حضرت ابراهيم (ع) درباره پدرش استغفار كرد، به خاطر وعده‌اي بود كه به پدر داده بود و وقتي فهميد او دشمن خداست از آن پدر دوري كرد.
وي اظهار داشت: طلب استغفار حضرت ابراهيم (ع) براي پدرش قبل از تبري از پدر بوده و وي احساس مي‌كرد كه پدرش به راه راست هدايت مي‌شود و بعد ديد كه موضعش عوض نمي‌شود از او تبري كرد. آيت‌الله سبحاني اذعان كرد: وقتي كفر كفار و مشركين مشخص شد ديگر دليلي ندارد به آنها ابراز دوستي كنيم و با آنها ارتباط داشته باشيم.
معظم له با اشاره به مطلبي از شيخ مفيد تصريح كرد: در فقه شيعه داريم كه پدر رسول خدا از عبدالهي تا آدم همگي موحد بودند.
ايشان ادامه داد: خداوند «آذر» پدرخوانده حضرت ابراهيم را پدر معرفي كرده و همچنين از او در سوره توبه آيه 114 به عنوان پدر نام برده شده است.
ايشان خاطر نشان كرد: بايد براي اين ابهام از تفسير موضوعي استفاده كنيم كه برخي مي‌گويند كه اب در اينجا به معناي عمو است و اين معنا در جاهاي ديگر هم به كار برده شده است.
آيت‌الله سبحاني به آيه 33 سوره بقره اشاره كرد و تصريح كرد: در اين آيه حضرت يعقوب به فرزندانش مي‌گويد بعد از من چه كسي را مي‌پرستيد، مي‌گويد خداي تو و خداي پدران تو را مي‌پرستيم كه در بين آنها اسم حضرت اسماعيل هم برده شده است.
ايشان ادامه داد: پدر حضرت يعقوب، اسحاق بوده كه در اينجا از اسماعيل عموي حضرت يعقوب به عنوان اب نام برده شده است.
ايشان خاطر نشان كرد: اين استدلال از باب غلبه است و بايد استدلال قوي‌تري براي اينكه آذر پدر حضرت ابراهيم نبوده آورده شود.
معظم له اظهار داشت: حضرت ابراهيم در دوران جواني كه در كربلا و كوفه بوده و هنگامي كه فهميد آذر بت‌پرست است و موضعش درست نمي‌شود در همان دوره با او قطع رابطه كرد.
آيت‌الله سبحاني در ادامه بيان داشت: حضرت ابراهيم(ع) در همان دوران جواني كربلا و كوفه را رها كرد و به فلسطين رفت و در آنجا ازدواج كرد.
ايشان تصريح كرد: حضرت ابراهيم(ع) با اسماعيل فرزندش كه از هاجر بود و اسحاق ديگر فرزندش كه از ساره بود كعبه را آباد كرد، كه اين در دوران پيري وي رخ داده است.
معظم له خاطر نشان كرد: وي در دوران پيري به پدر و مادرش دعا مي‌كند و معلوم مي‌شود آن كسي كه در دوران جواني از او برائت پيدا كرده، غير از آن كسي است كه دوران پيري او را دعا كرده است.